De ontdekking van ……

Vandaag naar het Amerikaans consulaat in Amsterdam geweest om ons visum te regelen. Gestresst in de auto want slecht weer dus file en druk in de stad. De grote vraag was of we op tijd zouden zijn. Tenslotte was ons gezegd 10 minuten voor de afgesproken tijd aanwezig te zijn. We waren te laat. Maar de stress was helemaal voor niets. De afspraak die we telefonisch hebben moeten maken, stelt niets voor. 2 uur lang hebben we moeten wachten. Dat hadden ze vantevoren wel even kunnen zeggen. Maar goed, we zijn weer een stapje dichterbij ons doel. Nu nog wel hopen dat we het visum krijgen…

Een selectie van onze foto’s die we hebben gemaakt in Madras is nu te bezichtigen op Flickr (klik op de tekst onder de diashow). De digitale camera brengt ons een nieuwe ervaring. Omdat mensen de foto die we van ze maken meteen terug kunnen zien, hebben we sneller en makkelijker contact. Er wordt veel om de foto’s gelachen. Voor ons wordt daardoor de drempel om voor mensen open te staan kleiner. We voelen ons meer op ons gemak. En zo blijven we steeds weer van India leren……

Vanmorgen weer thuis gekomen. Een nachtvlucht met een overstap in Frankfurt. Gelukkig wel een aantal uren geslapen, maar ondanks dat zit ik nu met mijn ogen te knijpen. Met moeite hou ik ze open. Het liefst wil ik naar bed. Maar om de jetlag zo snel mogelijk te boven te komen, proberen we vandaag meteen in ons ritme te komen.

Van Oost naar West; van warm naar koud. Brrr! 30 graden celsius verschil. Wat een overgang!

Gisteren onder de douche kreeg ik zwart water over me heen. Gelukkig stond ik daar nog niet met mijn haren volop in de sop. In de middag kwam er nauwelijks nog water uit de kranen. ‘s Avonds stond de wc-pot na het doortrekken vol met water met veel zwart gruis. Na 3 maanden van veel regen zou Marijanne geen waterprobleem moeten hebben, maar helaas kan ook met een overvloed aan regenwater het 1 en ander misgaan. Dus heeft Marijanne altijd emmers staan, die tot aan de nok gevuld zijn met water. Voor het geval dat…. Ook al had ik geen sop in mijn haar ik was toch wel erg blij dat ik door haar watermanagement op individueel niveau het zwarte gruis van me af kon spoelen. Leve de emmers!

Enige dagen niet kunnen bloggen omdat Marijanne’s computer last had van een loose connection. En dat natuurlijk net nadat computer wizz sis (ik dus) er naar had gekeken. Er waren krachten buiten mij debet aan deze storing. Van loose connection naar loose motion schilt maar 1 woord maar allebei is het niet prettig om te hebben. Wonder boven wonder hebben Ellu en ik daar nog nooit last van gehad in India. In andere aziatische landen hebben we wel regelmatig spurtjes naar het toilet moeten trekken. Vandaag wel veel spurtjes op de tennisbaan getrokken. Na 4 maanden zonder een bal te slaan proberen we via geconcentreerde aandacht ons Zelf 1 het hoofd te bieden en Zelf 2 haar natuurlijk gang te laten gaan (Timothy Gallwey, The inner game of work). Je kunt je geen beter land bedenken dan India om je Zelf te vinden 😉

Daarnaast blijven we ons verbazen over wat we zien op straat. Van dikke SUV’s tot rammelende bussen. Van grote reclameborden tot afbeeldingen van hindu goden. Van grote glinsterende gebouwen tot krotten langs de kant van de rivier. Van nieuwe supermarkten tot de kleine man op de hoek. Het is een wonderlijk land.