De ontdekking van ……

In een aantal grote steden in de US zijn Apple winkels. Met Apple winkels bedoel ik winkels met alle produkten van Apple zoals IPod & Macs. De winkels zijn super modern ingericht. Ze zien er ook zeer chique uit. In de Apple winkel in New York heb ik mijn Ipod gekocht. Hier zou ik als ik kon 1 van die enorm grote schermen willen kopen. Maar ja, we fietsen en kunnen niet even makkelijk een schermpje achterop Mien meenemen. Dus bevredig ik mijn behoefte door in de Apple winkel achter zo’n groot scherm mijn blogtekstje te schrijven. En echt ik geniet er volop van!

We fietsen weg uit Winters. Bij een splitsing kijken we op de bordjes. We moeten naar links om in Fairfield te komen. Eventjes later worden we ingehaald door een andere fietser. Hij vraagt ons waar we naar toe gaan. In koor zeggen we ‘Fairfield’. De fietser geeft aan dat we dan niet goed gaan. We hadden bij de splitsing rechtsaf moeten gaan. Wij draaien om en hij draait ook om. Hij blijft naast ons fietsen en we raken in gesprek. In eerste instantie ben ik nog wat voorzichtig. Ellu ook dus die maakt er maar een grapje over “Je bent toch geen serial killer?” Maar gedurende het gesprek ontspan ik. Het is een leuke vent, die ons uitnodigt om te gaan lunchen. We nemen het aanbod aan. Nu een paar uur later haalt Mike zijn dochter op, heeft hij voor ons geregeld dat onze fiets even tussendoor gerepareerd kan worden, hebben we uitgebreid geluncht van een overheerlijk chinees buffet (vol!), is de logeerkamer voor ons ingericht en heeft Mike een laptop voor me klaargezet. Wat een leven hebben we toch!

Het kwam heel plotseling. We waren er niet echt op voorbereid. Gisteren fietsten we nog door de Sierra Nevada, over de Carson pas. Er lag nog sneeuw. De bergen waren bezaaid met dennenbomen. Het was wel al drukker met verkeer. Drukker dan we gewend waren, maar het valt in het niet vergeleken bij vandaag. De eerste 20 kilometer fietsten we nog over een landelijke weg langs wijngaarden. Af en toe werden we eens ingehaald. Daarna was het over met de pret. Op een smalle tweebaans weg werden we voortdurend ingehaald en hadden we voortdurend tegenliggers. Meer verkeer en ook meer huizen. Een totaal andere wereld. Anders ook omdat we ineens weer volop in het groen fietsten: met bomen, struiken, bloemen. En er is gras. Water is er in overvloed. Ook is er overal latte te verkrijgen. Vandaag heb ik al 5 Starbucksen gezien. De vogels fluiten (de auto’s toeteren) en het zweet druipt weer van onze gezichten af. Warm en vochtig. Muggen bijten. Veel andere insecten vliegen tegen ons aan. Het is duidelijk dat sinds we de Sierra Nevada over zijn, we definitief de woestijn hebben verlaten. We zijn terug in de bewoonde wereld!

Er zijn weer nieuwe foto’s. Dit keer van de route van Cedar City, Utah naar Fallon, Nevada over the Great Basin. Klik in het menu rechts op de link!

We fietsen over Interstate 50 van Eureka naar Austin. Ineens zie ik lichte sporen op de weg. Het zijn sporen van dode beestjes. Welke beestjes het zijn, is nog onduidelijk, maar snel genoeg komen we daar achter. Er springen namelijk wat sprinkhanen over de weg. Bij onze eerste stop lachen we er nog om. Ze springen gewoon vanzelf voor ons weg. En zoveel zijn het er niet. Ze zien er wel onfris uit. Eigenlijk lijken het net springende kakkerlakken. De sporen worden steeds dikker; het aantal sprinkhanen op de weg groeit. Ontwijken is niet meer mogelijk. We moeten er gewoon over heen. Regelmatig horen we poppende geluiden wanneer we een sprinkhaan volop raken. Over het algemeen knerpen ze verder alleen. De hordes die wegspringen, klinken als het zachte getik van miezerregen. Af en toe springt er eens één tegen onze benen aan. Ook delen sprinkhaan spatten tegen onze schenen. Het aantal levende sprinkhanen is ongelooflijk. Evenals het aantal geplette sprinkhanen dat als een dikke rode laag over de weg ligt. De geur die van de dode smeurie afkomt, is weeïg. We stoppen niet eens om iets eten; zo smerig is het. 50 kilometer lang blijft dit doorgaan. Dit vieze gore dode rode sprinkhanen spoor, dat door de levende sprinkhanen als één groot buffet wordt gebruikt. Wij hebben gegeten en gedronken.