De ontdekking van ……

Het is heerlijk. We zitten op een camping met gratis internetgebruik. Er is geen hond die van de computer gebruik wil maken, dus heb ik even rustig van de gelegenheid gebruik kunnen maken om alle foto’s bij te werken, te uploaden, en te kopieren naar mijn harde schijfje. Zonder dat er tijdsdruk achter zit. Het is nu wel al acht uur dus al bijna tijd om te gaan slapen. Morgenochtend vroeg op en dan op weg naar Austin. In Austin blijven we 4 dagen. 4 dagen waarin we wat klussen doen maar vooral ook uitrusten. Er komen pittige heuvels aan na Austin. Bijtanken dus!

We zijn in Texas. Een mijlpaal voor ons. Tot vanmiddag hebben we er nog nauwelijks iets van gemerkt. De omgeving is niet heel veel anders, vergeleken met die van Lousiana. Ook de mensen lijken hetzelfde te zijn. Er zijn wel kleine verschillen merkbaar. Men mag hier in ieder geval veel harder rijden. Ook zijn sommige counties droog. Met andere woorden: geen alcohol. En van county tot county verschilt steeds de kwaliteit van het wegdek. Niet iets waarvan ik nou zeg ‘Typisch Texas’. Tot vanmiddag toen we een stadje binnenreden dat rechtstreeks uit een Western leek te komen. Dat we tijdens de lunch in het Roadkill cafe een sandwich weghapten met dikke plakken ham en gesmolten kaas, ondertussen hopend dat het vet niet teveel van het broodje afdroop. Maar de klapper was onze eerste echte cowboy. Compleet met laarzen en hoed. Wel heel schattig: hij dronk zijn milkshake met een rietje en struikelde over een kleedje. Welcome to Texas!

Licht bruin gebakken. Of toch donker bruin met wat zwart geblakerde plekken. In ieder geval groot, behoorlijk groot! Zonder vetrandjes. Maar zeker niet al te pezig. Zo’n stuk waar je de spieren nog wel van ziet. Daar komen amerikaanse mannen op af. Midden in de nacht bellen ze vanaf hun motelkamer. De lust naar vlees is bijna niet te verzadigen. Of ze schreeuwen het uit van begeerte. Het is niet te stoppen. We kunnen er niets aan doen: op de Amerikaanse vleesmarkt zijn wij 100% biologisch gefokte Hollandse biefstukken. Van de hoogste kwaliteit óf bij gebrek aan beter!?

We fietsen heerlijk. De route is prachtig en soms ook niet. Elke dag weer zijn we enorm blij met de kaarten van de Adventure Cycling Association. Zonder die kaarten hadden we die leuke landweggetjes of de minder drukke wegen nooit gevonden, want geen enkele wegenkaart is zo gedetailleerd. Daarnaast is de informatie over waar wat te vinden is heel handig. Zo kunnen we de dag een beetje plannen als het gaat om water en eten. Vanaf Texas zullen we dat nog strakker moeten plannen. Maar tot nu toe hebben we het goed gehad want er waren nog veel stopmogelijkheden onderweg. Voor het grootste gedeelte bij benzinepompen, waar we tussen de ronkende auto’s onze koffies drinken en zelf gesmeerde broodjes eten. Heel knus!

Ik heb weer een serie nieuwe foto’s op het web gezet. Klik op de link Southern Tier, Part I onder het kopje Onze foto’s en je komt er vanzelf.