Home is where the heart is
En die was de afgelopen twee weken bij mijn zus in India. Toen Marijanne grappend vroeg wat nou de highlight van de afgelopen 2 weken was – ze vroeg het grappend omdat we al hadden geconstateerd dat ETEN behoorlijk centraal heeft gestaan – was mijn antwoord “het bij jullie zijn”. En dat is ook zo. Ja, ik heb de eerste week bijna niets kunnen doen vanwege de moesson. En ook de worsteling met de muggen was behoorlijk heftig. Vooral omdat ik er zo slecht door sliep.
Maar ik kom al jaren niet meer om de sights te bekijken. Ondertussen ken ik Madras vrij goed en heb ik niet zo’n behoefte om op pad te gaan. Dus kan ik ook ff gaan liggen om de ergste moeheid kwijt te raken. En geniet ik van het middagdutje. Wat ik dan gezellig vind, is dat we na het middagdutje Indiase thee drinken aan de tafel, met iets lekkers erbij. Of ‘s ochtends geroepen worden om te komen ontbijten met een broodje pindakaas met banaan en een bakkie koffie erbij. Soms met het hele gezin en soms ook niet. En gezellig is het wanneer we een wijntje drinken in de avond of met z’n allen iets op tv bekijken (ben nu fan van Masterchef Australia).
Maar zondagavond was het weer tijd voor afscheid. Nooit leuk maar ja, onvermijdelijk. Hoezeer ik er ook altijd naar uitkijk om naar huis te gaan om mijn beepje en mijn hondje weer te zien weg gaan bij mijn zus is niet leuk. Hoe lang zal ik haar nu weer niet zien? We weten het niet. Maar één ding is zeker ook een volgende keer voel ik me er weer als thuis.
[tylr-slidr userID=”ID: 82209409@N00″ groupID=””]http://www.flickr.com/photos/mienmasjien/sets/72157628132288022/[/tylr-slidr]